Wspólnoty Gruntowe

www.wspolnotygruntowe.pl

Strefa e-learningu

Do zarządzania sprawami wspólnoty powołane są specjalne spółki przymusowe. Zgodnie z art. 14 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych do sprawowania zarządu nad wspólnotą, do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład wspólnoty, istnieje obowiązek powołania tego podmiotu. Spółki te nie są właścicielami, lecz tylko zarządcami gruntów wspólnych. Grunty te stanowią bowiem przedmiot współwłasności właścicieli gospodarstw rolnych danej wsi lub okolic. Utworzenie spółki następuje w drodze uchwały powziętej większością głosów uprawnionych do udziału we wspólnocie przy obecności przynajmniej ich połowy.

 

Spółka nabywa osobowość prawną z chwilą zatwierdzenia przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta) statutu (art. 15), którego wzór ustalił minister właściwy do spraw rolnictwa tj. zgodnie zarządzeniem Ministrów Rolnictwa oraz Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 29 kwietnia 1964 r. w sprawie ustalenia wzoru statutu spółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej (M.P. Nr 33, poz. 145).

 

Zagospodarowanie wspólnot gruntowych użytkowanych rolniczo oraz nadających się do zagospodarowania rolniczego przeprowadza się – zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych – w sposób w niej przewidziany. Zagospodarowanie wspólnot gruntowych stanowiących grunty inne niż określone w ust. 1 (lasy, grunty leśne i nieużytki przeznaczone do zalesienia oraz obszary wodne i grunty kopalne, jak żwiry, piaski, gliny, torfy) przeprowadza się natomiast stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów, a jeśli ich nie ma – zgodnie z charakterem użytku. W tym drugim
przypadku zagospodarowania należy dokonać zatem zgodnie z planem miejscowym i w trybie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nic więc nie stoi na przeszkodzie, aby przeznaczyć te tereny pod działalność związaną z rozwojem turystyki, w tym na inwestycje.

 

Przepisy art. 26 i nast. ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych przewidują możliwość zbycia nieruchomości wchodzących w ich skład. Zbycie, zamiana, jak również przeznaczenie na cele publiczne lub społeczne wspólnot gruntowych lub ich części oraz zaciąganie pożyczek pieniężnych przez spółkę mogą nastąpić tylko za zgodą właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). O zbyciu gruntów decyduje ogólne zebranie członków spółki – stosownie do statutu Spółki Wspólnoty Gruntowej Przepis art. 26 tejże ustawy nie określa podmiotu uprawnionego do zakupu nieruchomości. W przepisie tym nie ma zastrzeżeń, że grunty wspólnoty gruntowej mogą być zbywane tylko osobom uprawnionym, które posiadają udziały we wspólnocie lub gospodarstwie rolnym. Ustawodawca w tym przepisie również nie zabrania nieodpłatnego zbycia gruntów.

 

Wójt, burmistrz, prezydent, wyrażając zgodę na zbycie nieruchomości w trybie ww. ustawy (art. 26 ust. 1), powinien dokonać wszechstronnej analizy całej przeprowadzonej procedury zbycia gruntów pod względem formalno-prawnym i merytorycznym w ramach nadzoru (art. 23 ustawy), a nadto taki obowiązek wynika z art. 6, 7 i 77 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Jeżeli zbycie części nieruchomości wymaga dokonania jej podziału, to zgodnie z art. 5 ust. 2 cytowanej ustawy, podział wspólnoty gruntowej następuje wyłącznie w razie objęcia jej gruntów scaleniem, za zgodą bezwzględnej większości osób uprawnionych do udziału w tej wspólnocie.

 

Wspólnoty gruntowe nie podlegają obowiązkowemu wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego. Wydając postanowienie takiej treści z dnia 15 listopada 2007 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy Wydział XIV Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego zważył, że:

 

Stosownie do brzmienia art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.), Krajowy Rejestr Sądowy obejmuje podmioty, na które przepisy ustawy nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego rejestru (np. stowarzyszenia – art. 8 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn.: Dz. U. 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.); kółka rolnicze – art. 18 ustawy z dnia 8 października 1982 r. o społeczno-zawodowych organizacjach rolników (Dz. U. Nr 82, poz. 217 ze zm.); fundacji art. 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tekst jedn.: Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz. 203 ze zm.)). Jednakże w przypadku wspólnoty gruntowej, ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, regulująca sposób powstawania i zasady funkcjonowania wspólnoty gruntowej, nie nakłada na nią obowiązku wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym, tym samym do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji nie wpisuje się do wspólnoty gruntowej. Przepisy art. 199 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego stanowi, iż sąd odrzuca wniosek, jeżeli droga sądowa jest niedopuszczalna. Natomiast niedopuszczalność drogi sądowej między innymi zachodzi wtedy, gdy przepisy szczegółowe przekazują daną sprawę do właściwości innych organów. Z przepisów art. 18 ww. ustawy wynika, iż statut spółki, jak również jego zmiany, zatwierdza właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta). Z chwilą zatwierdzenia statutu spółka nabywa osobowość prawną. Nazwa spółki i skład zarządu spółki oraz obszar wspólnoty gruntowej i
wykaz uprawnionych do korzystania z tej wspólnoty podlega z urzędu wpisowi do ewidencji gruntów. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż rejestracja wyżej wymienionej wspólnoty gruntowej w Krajowym Rejestrze Sądowym nie jest możliwa. Dlatego też, na mocy art. 199 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 2 kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 7 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym orzeczono jak w sentencji postanowienia.

 

Wykorzystanie zamieszczonych opracowań bez zgody autorów jest zabronione.

Rekrutacja

Aby wziąć udział w projekcie należy wypełnić formularz zgłoszeniowy wraz z oświadczeniem i przesłać go do nas za pomocą:

czytaj więcej...

 

Program POPŻ Podprogram 2017