Wspólnoty Gruntowe

www.wspolnotygruntowe.pl

Strefa e-learningu

W dzisiejszym polskim prawie cywilnym wspólnota gruntowa to nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności o pewnych szczególnych cechach. Jej istotą jest uprawnienie do korzystania ze wspólnego gruntu, służące rolnikom danej miejscowości tylko z tego powodu, że są jej mieszkańcami. Historia wspólnot gruntowych sięga odległych czasów, część z nich bowiem utworzono w okresie wczesnego średniowiecza. Jednak większość powstała w połowie XIX w. w trakcie uwłaszczenia chłopów. Reformy uwłaszczeniowe nadały niektórym wsiom serwituty na własność. Serwituty to jeden z elementów gospodarki feudalnej powstały w wyniku wydzielenia pastwisk i lasów na dobrach dworskich, kościelnych lub państwowych na wspólne użytkowanie chłopom, tzw. służebność gruntowa.

 

Ich prawne usankcjonowanie nastąpiło w drugiej połowie XIX w. za sprawą ustawodawstwa w zaborach rosyjskim i austriackim. Kompleksowej regulacji wspólnoty gruntowe doczekały się dopiero w 1938 r. Kolejnym - i jak dotąd ostatnim - aktem prawnym regulującym postępowanie ze wspólnotami gruntowymi jest ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 ze zm.).

 

Wykorzystanie zamieszczonych opracowań bez zgody autorów jest zabronione.

Rekrutacja

Aby wziąć udział w projekcie należy wypełnić formularz zgłoszeniowy wraz z oświadczeniem i przesłać go do nas za pomocą:

czytaj więcej...

 

Program POPŻ Podprogram 2017